A może ISLANDZKI?

[Xohipo]

Ja przez chwile uczyłem się Japońskiego

I muszę powiedzieć że, wbrew temu co myśli większość ludzi, wcale nie jest to trudny język.
trudności jedynie może sprawiać nowy alfabet oraz składnia która jest podobna do łacińskiej.

Jednak jest to przyjemny język.

Planuję wrócić do jego nauki po egzaminach

Jeśli ktoś jest zainteresowany mogę udzielić szerszych informacji.

[Paulina]

mnie rodzice namawiali żebym zapisała się na japoński do empiku ale jakoś bałam się że nie podołam  wybrałam niemiecki i nie żałuję  narazie ucze się dwóch języków (ang i niem) w przyszłosci chcialbym jeszcze poznać hiszpański ale narazie muszę doszkolić te dwa    zabierałam się już do tylu języków... ale zawsze odkładałam naukę na pózniej i... 

[Xohipo]

wiem jak to jest.. ja startuje z japońskim zaraz po egzaminach wrześniowych. będzie sie działo 

[Arnvald]

zabierałam się już do tylu języków... ale zawsze odkładałam naukę na pózniej i... 

Mam to samo, podchodziłem do japońskiego, ale szybko zrezygnowałem. Może pomogłoby mi gdybym zapisał się na jakiś kurs, ale jednak nauczenie się czegoś samemu daje dużo większą satysfakcję no i jest wielokrotnie tańsze. Może spróbuję z tym islandzkim...

[Jacek]

U mnie na uczelni jest organizowany co roku darmowy kurs języka japońskiego. Jeśli ktoś jest zainteresowany (i jest z Łodzi lub okolic) dam namiary jak tylko będzie coś wiadomo o nowym kursie.

[R]

Ja studiowalem/studiuje w Polsko-Japonskiej ... jak sama nazwa moze wskazywac tam tez jest kurs jezyka japonskiego. Na szczescie nieobowiazkowy. Nie wiem jak jest z kursami dla ludzi spoza szkoly, ale moze sa jakies informacje na stronie szkoly www.pjwstk.edu.pl. To tak dla zainteresowanych.

[umelia]

Mam to samo, podchodziłem do japońskiego, ale szybko zrezygnowałem. Może pomogłoby mi gdybym zapisał się na jakiś kurs, ale jednak nauczenie się czegoś samemu daje dużo większą satysfakcję no i jest wielokrotnie tańsze. Może spróbuję z tym islandzkim...

Zgadzam się, że taniej i fajniej jest uczyć się języka samemu. Myślę też jednak, że czasem warto pierwszy stopień (np. pół roku) przejść w grupie, na kursie, czy z kimś, kto już zna język (zwłaszcza tak odległy nam jak japoński). Bardzo ułatwia początki (które wiadomo są najcięższe), a później już nie ma problemu z kontynuowaniem samemu. Pół roku kursu nie jest aż tak dużym wydatkiem (w skali długoletniej nauki języka), a potem to już jak najbardziej polecam "oszczędzanie na nauce". 

Przed wyjazdem do Szwecji chciałam bardzo choć trochę poznać język tego kraju, ale mimo słuchania kaset ciężko było mi przyswoić sobie wymowę. Natomiast, gdy już tam byłam i pochodziłam trochę na kurs, wszystko się rozjaśniło. Przestałam uważać ten język za trudny i teraz mogę bez problemu uczyć się sama. Podobnie miałam w przypadku rosyjskiego.

[Rafał z BeSmart.pl]

zabierałam się już do tylu języków... ale zawsze odkładałam naukę na pózniej i... 

Mam to samo, podchodziłem do japońskiego, ale szybko zrezygnowałem. Może pomogłoby mi gdybym zapisał się na jakiś kurs, ale jednak nauczenie się czegoś samemu daje dużo większą satysfakcję no i jest wielokrotnie tańsze. Może spróbuję z tym islandzkim...

Brakuje wam długoterminowej racjonalnej motywacji. Większość poradników bazuje na motywacji, która odwołuje się raczej do emocji, a taka motywacja długo nie działa.

Wszystko, co musicie zrobić, to poszukać sobie jakiegoś ważnego, racjonalnego, przemyślanego powodu, dla którego chcecie coś robić.

Dlaczego chcesz się uczyć islandzkiego? Ja nie potrafiłbym znaleźć racjonalego powodu, dlatego nawet nie próbuję do niego podchodzić. Wszystko, co mi przychodzi do głowy to to, że jednym z wymogów, żeby się na tej fajnej wysepce osiedlić, jest odpowiednia znajomość islandzkiego lub zobowiązanie się do nauki tego języka (tak chyba kiedyś słyszałem).

Dlaczego (strzelam) nie mieliście problemu z (na)uczeniem się angielskiego? Pomijając fakt, że jest prostszy od wcześniej wspomnianego, nie da się ukryć, że w dzisiejszych czasach angielski musi się znaleźć na każdym CV. No i na pewno więcej osób włada angielskim niż islandzkim

Kilka miesięcy temu próbowałem coś na ten temat napisać na blogu. Jakoś odzewu nie było

[icelander]

Wracając do główngo wątku czyli Islandzkiego.
To nie jest on wcale taki łatwy, a tym bardziej jak chcesz się uczyć go na odległość. Ja siedzę na tej wyspie i nie jest łatwo. Rozumieć to nie problem, problemem jest wymowa, mają dość dużo dyftongów i innych cudów. Wydłużasnie samogłosek, a jak coś się przekręci to cholery się już nie domyslą tylko "HA?" (co oznacza "co?") Nauka tego języka to tylko z nativ spikerami ; wtedy da się coś osiągnąć.

Pozdrawiam

[Simone]

Nie powiedziałabym, że hebrajskim nikt się w Polsce  nie interesuje- po prostu możliwości jego nauki są mocno ograniczone. Oprócz ww. samouczka, rozmówek i słownika Klugmana nie ma NIC.

Jeśli chodzi o język hebrajski, polecałbym przejrzenie stron poniższych i sprawdzenie, czy jakieś materiały się nie przydadzą:

http://www.rumburak.friko.pl/HEBRAJSKI/index.php
http://www.hebrajski.republika.pl/

Poza tym, Centrum im. Mojżesza Schorra Fundacji Ronalda Laudera w Warszawie prowadzi stacjonarne oraz korespondencyjne kursy języka hebrajskiego:
http://www.schorr.edu.pl/new/index.php3?dzial=3&id_tematb=184

[aga]

Ww. strony znam, u schorra byłam...
Nie ma lekko.

[Rafał z BeSmart.pl]

Aga: Teraz już wiem, że to ty pytałaś na forum How to learn any language o hebrajski ;-)

Przyznam się, że francuski też do mnie nie przemawia (to tak przy okazji postu na tamtym forum).

[aga]

No i wyśledził

W ogóle to twoja wina - po co było reklamować Assimila na blogu???